İlk paragrafta at yarışının tarihinden bahsettik.  Şimdi de bütçesinden biraz bilgi verelim yarışseverimize. Yılda devlete ödenen 10.800 katrilyon KDV… Bu sadece KDV diğer vergiler ve istihdama ekonomik verilere de fazla girerek canınızı sıkmak ve matematiksel olarak kafanızı yormak istemiyorum.

Atçılığın her noktasında emek olduğunu bilmeyen yoktur. Yetiştiricilikten başlayın da o atın tüm evreleri yaşayıp baba veya anne olana kadar geçen uzun, emek ve alın teri geçen yılları da herkes biliyor. Benim uzanmak istediğim konu ise bu emeğin karşılığı alınıyor mu? Her yönden bakılırsa alınmadığını bu işin bir gönül, aşk sevgi olduğunu belirtmek isterim. En azından benim mesleğim olan Yarış Yazarlığı açısından bu böyle. Tüm arkadaşlarım açısından da böyledir. At yarışı yazarlığı aşk olmasa bu paralara kesinlikle yapılmaz. Sabahın 05.00 inde şafak sökmeden saat tutulmaz, bu aşk olmasa at yarışının siyasetini yazan kardeşler birbirlerini kırmazlar. Aşk olmasa saatlerce orijinler, tahminler çalışmalar emekler olmaz. Bu öfkemin sebebini ise hemen açıklayayım. Piyasanın tanınmış İddaa yazarlarından adını zikretmediğim bir arkadaş 10.000tl maaş 70.000 tl ile bir spor gazetesinden diğer spor gazetesine transfer oluyor. Gözümüz yok… Gözümüz olsa İddaa yazarı olurduk. Üzüldüğüm nokta yukarda temas ettiğim gibi bu kadar eski bir spor veya oyun adını ne derseniz deyin, bu kadar istihdam sağlayan bir kurum, bu kadar vergi ödeyen bir bütçe daha sayamadığım birçok getiri olmasına rağmen hala haledilen yere ulaşamamanın öfkesiyle bu satırları yazdım. İşte bu aşkla yazan arkadaşlarıma bizlere biraz daha destek ve saygı istiyoruz. Biz maddiyat istemiyoruz. Kurumu hak edilen yere getirmek istiyoruz. Hak ettiğimiz saygınlığa gelmek istiyoruz. Kısa geçmişi olan İddaa yazarlığı gibi 10.000 tl maaş istemiyoruz. Beni tanıyanlar az çok bilir. Maddiyatın ne kadar geri de kaldığına… Benim kızdığım nokta radyo da, televizyonlarda, gazetelerde atı, atçılığı ödediği bu vergiye göre hak ettiği yere getirememenin sıkıntısıdır. En azından iddaa’ya verilen zamanın yarısı ¼ verilsin bu sağlansın. Türkiye de herkes futbolu bilir az çok fikri olur. Ama Türkiye de çok az kişi arap-ingiliz atını ayırır, sabahları idman yapan 3000 atı ender kişiler tanır. Çok az insanda tüm atların ana- baba bilgisini ve pedigrisini bilir. Ama az çok her hafta Fenerbahçe’nin Galatasaray’ın alacağı sonucu herkes tahmin edebilir. İşte bu bağlamda at yarışı yazarlığı mı yoksa İddaa yazarlığı mı daha kolay? Hangisi daha kolay meydana geliyor. Hangisi daha fazla bulunur? İşte bunlar irdelenmeli… Yada irdelenmesi sağlanmalı. Bu ilgili kurumların yetkililerinin tirajının farkına varması sağlanmalı.  O zaman bu mesleğin bu hale gelmesine gelişememesinde elbette suçlular vardır. Suçlu kim? Biz burada suçlu aramanın ne kadar yersiz ve zaman kaybettirici olduğunu çok iyi biliyoruz… Bundan sonra kaybedilen saygınlığı geri getirmek için ne yapılabilir ona bakmalıyız. At yarışı yazarlığı bir aşktır para ile ölçülmez ve satın alınmaz…

Sevgiyle kalın…

Ferdi Akıncı